Tags

Kadın, adamı sade bir şekilde karşılar.
O’na “hayaletim” der.
Bir gün, ürkmüş görünür.
Bir gün, adama doğru meyleder.
Adam ise, ona yönelip yönelmediğini 

hiç bilemez.

Belki dürtülerinin etkisinde,
belki kendini uyarmakta,
belki de sadece bir rüyanın ortasında.

O’na doğru koştu.
Ama yeraltı kampından beri kendisini takip eden adamı fark ettiğinde;
zamandan kaçmanın mümkün olmadığını anladı.
Aklından hiç çıkmayan, çocukken kendisine izleme fırsatı bahşedilen o sahne ise, 

kendi ölüm anıydı.

Advertisements