Tags

,

SABAH
 

Yarı aralık pencere bir yüz çevreliyor
deniz üzerinde. Güzel saçlar
denizin yumuşak ritmine eşlik ediyor.
 

Bu yüzde anılar yok.
Yalnızca kaçamak bir gölge, bulutlardan oluşmuş gibi.
Gölge, el değmemiş bir mağara kumu gibi
nemli ve tatlı, alacakaranlıkta.
Anılar yok. Yalnızca
bir fısıltı, anıya dönüşmüş denizin sesi.
 

Gün doğarken ışıkla yıkanan
şafağın yumuşak suyu, yüzü yeniden aydınlatıyor.
Her gün zamansız bir mucize,
güneşin altında: Tuzlu bir ışık dolduruyor onu
ve canlı balık kokusu.
 

Bu yüzde anı yok.
Onu anlatacak sözcük yok
ya da geçmişe bağlayacak. Dün,
dar pencereden yok oldu, tıpkı
biraz sonra yok olacağı gibi, hüzün olmaksızın
ve insan sözü, deniz üzerinde.

Advertisements