Tags

, ,

YOLCU, ACI VE YILAN

Su gibi aydınlık döşeğimde akardı.
Ay vururdu ak göğsüne,
Bir dal usulca inip kalkardı.
Öt ishak kuşu öt;
Bizim payımıza bir âvâz kaldı.

  • Acı, ey suskun yol arkadaşı anlatsana!
    Nerelisin, oğlun kızın var mı,
    Sağ mı annen baban?
    Senin de yüreğin kanar mı,
    Uzaktayken yakınlarından?
  • Bak yolcu bir sır vereyim sana;
    Yılan bile arar yavrusunu, eşini.
    Ama ben beslenirim ayrılıkla,
    Acının gurbettir memleketi.
  • Yılan derler adıma,
    Düşman bellemişler beni.
    Bir garip sürüngenim dünyada.
    Acı, ah acı; sokabilseydim seni,
    Zehirim bu kadar yük olmazdı bana.
  • Acı, ey suskun yol arkadaşı anlatsana!
    Bilici de yok çakal da.
    İşte yine düştük yollara.
    Yok konuşacak kimse
    Kavaklardan ve senden başka.
  • Yolcu bir sır daha vereyim sana;
    Kandırdık biz seni aslında.
    Bakma ardından sızlandıklarına,
    Ortaktı benimle bil ki, bilici de, çakal da.
  • Yılan derler adıma,
    Bir kara suyum akarım yerde.
    Kaynağımı da taşırım yanımda.
    Acı, ah acı; sokabilseydim seni,
    Zehirim bu kadar yük olmazdı bana.
  • Avdım avlandım; düştüm tuzağa.
    Ay; tanık ol sen de buna.
    Dönüş yok biliyorum;
    Hem olsa da
    Önümdeki yol daha kısa.
  • Hey yolcu; boş yere bakma ardına,
    Anılarla avunma.
    Acıyım ben, unutma sakın,
    Borcun bitmedi bana.
  • Dolanır dururum gökyüzünde,
    Eksilir tamlanırım
    Ben de bağlıyım yazgıma ama;
    Vah şu garibe,
    Acıyla çıkmış yola.
Advertisements