Tags

,

YAZ DÖRTLÜKLERİ

I

Çok kaynamış Sular gibiyim
Çok kaynamış sular gibi
Göğsümü boyuna süngülüyorum
Geçiriyorum kendi ömrümden Uykular gibi

II

Her zamanki gibi oldu gene
Yalnız kaldığımda Kalemlerimle
Testiler konuşmaya başladı, Perdeler kımıldadı
Birazdan Ölü Annem de gelir dolaba Süt içmeye

III

Burası kış köşesi, benimdir der ben dururum
Burası Yaz köşesi, bir Deliyi vururum
Burası Güz köşesi, koklarım Dağları
Burası Bahar köşesi, kudururum Ormanda

IV

Biz Onunla yakın şehirlerde büyüdük
Ben toz toprak içindeydim, O Mandolin çalardı
Neriman Öğretmenin çok sesli korosunda
Çocuktum, üzgün olurdum, saçlarım kıvırcıktı

Kuşlar savruluyor derken ortalığa
Gülüyor yan odalarda birileri
En yalnız adamıyım Orta Doğunun
Tanrım kabul et artık şiirlerimi

VI

Çok yoruldum öyle bir ölümden sonra
Sigara içecek göğsüm azaldı
Bu Paris’in sokakları üzüm gibidir
Acılar bir salkımda yerlerini alıyor

VII

Boğulmak cinsinden bir nesneydi
Çünkü esniyordu Kalbim, eskiydi
Bir tren geliyordu pofurdayarak
Tipinin kargalarıyla Ankara Bozkırına

VIII

Ömrümüzün çoğu mezarlıkta geçecek
Diye şakalaşan eski Arkadaş
Ne yapıyorsun sen Bandırma’da
Ölsek de dinlensek biraz, bana kalırsa

Advertisements