Etiketler

, ,

YOKLUK

Ellerinde ellerinin gölgesini tutuyordu.
Gece iyiydi – öbürleri görmüyorlardı gölgesini tuttuğunu.
Geceye güç kattı. Kendi başının çevresine baktı böylece
                öbürlerini düşünmüş oluyordu.

Deniz hâlâ onun gözlerini arıyordu – o uzaktaydı.
Bir genç kız onun ceketinin düğmelerini ilikliyordu
                 yavaşça – o başka yere bakıyordu, büyük
                uzaklığa gülümseyerek.

Belki de, yukarılarda, yıldız ışığında, bir dam penceresi
                açılıyordu
zeytinliklere ve kavrulmuş evlere bakan.
Ölmüşler Günü’nün camında çırpınan kelebeği
ve kahve değirmeninde dinginliği öğüten balıkçı kızını
                 dinliyordu.

Reklamlar